Goochelaar Ede boeken?

Soms speel ik op locaties richting Nationaal Park De Hoge Veluwe, waar evenementen een ander ritme krijgen. Buiten hoor je stilte die bijna niet stil is, binnen gebeurt iets dat daar net niet in past.

Een gedachte die iemand kiest zonder dat iemand het kan sturen. Een voorwerp dat ineens een plek krijgt waar niemand logisch heen had gekeken. En toch klopt het, op een manier die je niet meteen kunt uitleggen.

Ede heeft iets nuchters. Mensen hier kijken eerst, geloven later. En precies dat maakt het interessant. Want juist daar, waar niemand snel onder de indruk is, ontstaan de mooiste reacties. Niet overdreven. Niet gespeeld. Gewoon die stille seconde waarin iemand zegt: “Wacht… hoe dan?”