Goochelaar Gouda

Soms ben ik in een kleine zaal boven een café aan de grachten, waar de trappen kraken en het publiek dichter op elkaar zit dan ze verwachten. Soms juist in een oude ruimte net buiten het centrum van Gouda, waar een bedrijfsevent langzaam ontspant en formele gesprekken plaatsmaken voor verbazing.

Daar, tussen tafelranden en halflege glazen, ontstaat magie die niet probeert te overtuigen—maar gewoon gebeurt.

Gouda staat bekend om kaas en stroopwafels, maar op de momenten dat ik er speel, gaat het nooit over toeristische verhalen. Het gaat over mensen die samen iets meemaken dat ze niet meteen kunnen plaatsen.

Een gekozen kaart die terugkomt op een plek waar niemand keek. Een munt die zich niets aantrekt van logica. Een moment dat nét lang genoeg blijft hangen om herinnerd te worden.